Xogar coa opacidade

Empregando o modo de fusión Normal, a variable principal é a opacidade das capas.
Superpoñamos como capas estas duas imaxes, a da concha enriba das árbores:

Se a opacidade da capa é do 100%, simplesmente vemos a capa superior (a concha). Se a opacidade é 0%, os píxeles son transparentes, e polo tanto só veríamos a capa base (as árbores).

Axustando a opacidade ao 50%, veríamos por igual as duas capas:

Tamén podemos facer que en certas zonas sexa visible unha das capas, e noutras partes a outra capa. Deixando á parte a posibilidade de borrar información da capa superior, que nunca paga a pena habendo outros medios, pode facerse unha selección, como a que vemos, á que lle aplicámos un calado para suavizala, e incorporar a outra imaxe co comando Edición>Pegar dentro:

O suavizado crea unha zona periférica de píxeles semitransparentes. Este resultado é o mesmo que se superpoñemos primeiro as capas, facemos a selección, suavizámola con calado, e coa selección activa pulsamos na paleta capas o símbolo de Máscara de capa (con "pegar dentro" tamén se crea a máscara).

Co método da máscara de capa, pode facerse unha transición en cortiña rápidamente. Trátase de superpoñer as capas, crear unha máscara na capa superior, e trazar na máscara un degradado liñal de negro a branco. Previamente, asegurámonos de actuar sobre a máscara, pulsando na sua miniatura. Daquela trazamos o degradado:

O resultado é unha transición máis ou menos suave, en relación á lonxitude do trazo:

A cortiña aínda se pode variar cómodamente e en calquera intre, cun axuste de niveis. Sinxelamente movendo o regulador gris cara un lado ou cara outro, facemos que se vexa máis unha ou outra capa:

Tamén se pode facer unha transición menos suave, achegando os reguladores branco e negro.